Monika Piwowarska (1914-2006) uczyła się w Warszawskiej Miejskiej Szkole Sztuk Zdobniczych i Malarstwa, a w latach 1935–1939, w warszawskiej ASP w pracowni Feliksa Kowarskiego.
Uprawiała malarstwo sztalugowe, szczególnie pejzaże, a później także portret. Blisko związana z Mewą Łunkiewicz i Henrykiem Stażewskim – za namową tego ostatniego zaczęła malować abstrakcje.Do tego kręgu dzieł należy charakterystyczna dla jej twórczości praca, którą prezentujemy. Abstrakcji pozostała zresztą wierna, a nabyte w ten sposób doświadczenia kolorystyczne przeniosła na swoje prace w tkaninie. Do końca życia zajmowała się też portretem, który cechował liryzm i świetnie uchwycona psychologia postaci.
Wspomnianą techniką tkaniny zajmowała się od lat 60. Była jedną z założycielek Pracowni Doświadczalnej Tkaniny, w której działała przez dekady. Ukoronowaniem były duże indywidualne wystawy gobelinów i tkanin przestrzennych w Muzeum Włókiennictwa w Łodzi i Sao Paulo. Wiele jej gobelinów znajduje się w zbiorach prywatnych, muzeach na całym świecie, a także w KPRM. Odnosiła również sukcesy jako projektant zabawek (szczególnie wielokrotnie nagradzano jej „lalki Pacynki”).
Odznaczona nagrodami, m. in. srebrnym medalem na Triennale di Milano (1961) i Złotym Krzyżem Zasługi dla Warszawy (1980).
Wszelkie prawa zastrzezone. Antykwariat Galeria Atticus - Juliusz Klosinsk