Declamationum panegyricarum continuatio quarum I. De Medicamento Optimo, II. De medicamentorum noxa et officioso medicorum homicidio, III. De incrementis Academiae Gissenae... [oraz]
ss. [2], 212, 72, niew. ślady zawilgocenia dolnego marginesu pierwszych kilkudziesięciu kart, zabrudzenia i ubytki marginesów kilku ostatnich kart
tekt. oklejana pap., opr. z epoki, przetarcia okładziny na brzegach opr., otarcia, 21 cm.
KOMENTARZ
Pierwodruk. Zbiór łacińskich mów pochwalnych (panegiryków) oraz akademickich o tematyce przede wszystkim medycznej, autorstwa niemieckiego lekarza i przyrodnika i polihistora Michaela Bernharda Valentiniego. Zawiera m. in.: 1. De medicamento optimo („O najlepszym lekarstwie”) – rozprawa poświęcona poszukiwaniu i definicji idealnego środka leczniczego w ówczesnej medycynie.
2. De medicamentorum noxa et officioso medicorum homicidio („O szkodliwości lekarstw i o usłużnym zabójstwie dokonywanym przez lekarzy”) – krytyczne spojrzenie na błędy lekarskie, nadużywanie toksycznych medykamentów oraz nieumyślne szkody wyrządzane pacjentom przez medyków.
Egzemplarz zawiera także inny arcyciekawy traktat „Animadversiones in Machiavellum medicum” (w pełnym brzmieniu: Michaelis Bernhardi Valentini Animadversiones In Machiavellum Medicum De Ratione Status Medicorum: Cum Annexis Corollariis Medico-Politicis, In Practicorum Novellorum Gratiam). To kolejna, 72-stronicowa rozprawa Valentiniego wydana w 1711 roku.
Traktat ten reprezentuje bardzo popularny w baroku i oświeceniu gatunek literatury medyczno-politycznej (medico-politica), w którym autor w oryginalny sposób łączy zasady etyki i pragmatyki lekarskiej z filozofią polityczną.
Metafora Medycznego Makiawelizmu: Tytułowy „Medyczny Makiawel” (Machiavelli medicus) to nawiązanie do Niccolò Machiavellego i jego koncepcji racji stanu (ragione di Stato – łac. ratio status). Valentini przenosi te idee na grunt medyczny, analizując tzw. „rację stanu lekarzy” (de ratione status medicorum). Badane są tu zachowania lekarzy, którzy przedkładają własny interes, pozycję, prestiż lub korzyści finansowe nad etykę zawodową i dobro pacjenta.
Krytyka środowiska lekarskiego: Praca ma charakter uwag krytycznych (animadversiones). Valentini piętnuje w niej cyniczne, „makiaweliczne” praktyki intrygantów medycznych, oszustów oraz lekarzy, którzy posługują się manipulacją, aby utrzymać się na dworach magnackich lub zyskać popularność wśród bogatych pacjentów.
Dodatki dla młodych lekarzy: Dzieło zawiera aneksy i wnioski medyczno-polityczne zebrane specjalnie z myślą o młodych, początkujących praktykach (in practicorum novellorum gratiam). Valentini próbuje w nich wyznaczyć granicę między zdrowym pragmatyzmem i niezbędną w tym zawodzie dyplomacją a moralnym zepsuciem i cynizmem.
Unikat.
Wszelkie prawa zastrzezone. Antykwariat Galeria Atticus - Juliusz Klosinsk