Antykwariat Atticus
Rozwiń menu
![[olej, 1956] Martwa natura](https://www.atticus.pl/media/cache/product_main_image/4b/4b/1453f59a27154f0b294033cb1729.jpg)
Monika Piwowarska (1914-2006) uczyła się w Warszawskiej Miejskiej Szkole Sztuk Zdobniczych i Malarstwa, a w latach 1935–1939, w warszawskiej ASP w pracowni Feliksa Kowarskiego. Uprawiała malarstwo sztalugowe, szczególnie pejzaże, a później także portret. Blisko związana z Mewą Łunkiewicz i Henrykiem Stażewskim – za namową tego ostatniego zaczęła malować abstrakcje.Do tego kręgu dzieł należy charakterystyczna dla jej twórczości praca, którą prezentujemy. Abstrakcji pozostała zresztą wierna, a nabyte w ten sposób doświadczenia kolorystyczne przeniosła na swoje prace w tkaninie. Do końca życia zajmowała się też portretem, który cechował liryzm i świetnie uchwycona psychologia postaci. Wspomnianą techniką tkaniny zajmowała się od lat 60. Była jedną z założycielek Pracowni Doświadczalnej Tkaniny, w której działała przez dekady. Ukoronowaniem były duże indywidualne wystawy gobelinów i tkanin przestrzennych w Muzeum Włókiennictwa w Łodzi i Sao Paulo. Wiele jej gobelinów znajduje się w zbiorach prywatnych, muzeach na całym świecie, a także w KPRM. Odnosiła również sukcesy jako projektant zabawek (szczególnie wielokrotnie nagradzano jej „lalki Pacynki”). Odznaczona nagrodami, m. in. srebrnym medalem na Triennale di Milano (1961) i Złotym Krzyżem Zasługi dla Warszawy (1980).
Info
![[olej, 1956] Martwa natura](https://www.atticus.pl/media/cache/sylius_shop_product_original/4b/4b/1453f59a27154f0b294033cb1729.jpg)
OPIS
[olej, 1956] Martwa natura
PIWOWARSKA Monika (1914-2006)
ZOBACZ KATALOGI, DO KTÓRYCH NALEŻY TA POZYCJA
WYDANIE
1956
olej na płótnie, rama o wymiarach 48 x 64 cm. , niew. ślady zaplamień w lewym górnym rogu
KOMENTARZ
Dawne nalepki ekspozycyjne na odwrocie (BWA Warszawa).
Monika Piwowarska (1914-2006) uczyła się w Warszawskiej Miejskiej Szkole Sztuk Zdobniczych i Malarstwa, a w latach 1935–1939, w warszawskiej ASP w pracowni Feliksa Kowarskiego. Uprawiała malarstwo sztalugowe, szczególnie pejzaże, a później także portret. Blisko związana z Mewą Łunkiewicz i Henrykiem Stażewskim – za namową tego ostatniego zaczęła malować abstrakcje.Do tego kręgu dzieł należy charakterystyczna dla jej twórczości praca, którą prezentujemy. Abstrakcji pozostała zresztą wierna, a nabyte w ten sposób doświadczenia kolorystyczne przeniosła na swoje prace w tkaninie. Do końca życia zajmowała się też portretem, który cechował liryzm i świetnie uchwycona psychologia postaci. Wspomnianą techniką tkaniny zajmowała się od lat 60. Była jedną z założycielek Pracowni Doświadczalnej Tkaniny, w której działała przez dekady. Ukoronowaniem były duże indywidualne wystawy gobelinów i tkanin przestrzennych w Muzeum Włókiennictwa w Łodzi i Sao Paulo. Wiele jej gobelinów znajduje się w zbiorach prywatnych, muzeach na całym świecie, a także w KPRM. Odnosiła również sukcesy jako projektant zabawek (szczególnie wielokrotnie nagradzano jej „lalki Pacynki”). Odznaczona nagrodami, m. in. srebrnym medalem na Triennale di Milano (1961) i Złotym Krzyżem Zasługi dla Warszawy (1980).
Wszelkie prawa zastrzezone. Antykwariat Galeria Atticus - Juliusz Klosinsk